H. Jordan był wszechstronnie uzdolnionym człowiekiem: wybitnym polskim naukowcem, osobą publiczną i twórcą nowoczesnego systemu wychowania fizycznego dzieci i młodzieży w Polsce, nazwanego, na cześć autora, „ruchem jordańskim” – pisze ikrakow.net.
Ponadto H. Jordan był doktorem medycyny i profesorem ginekologii i położnictwa na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.
Życie i twórczość H. Jordana
H. Jordan urodził się 23 lipca 1842 roku w Przemyślu, w Galicji, w rodzinie szlachciców Bonifacego Jordana i Salomei z Wędrychowskich, zubożałych i dlatego pracujących na zwykłych stanowiskach: ojciec udzielał korepetycji, a matka była służącą.
H. Jordan najpierw zdobył wyższe wykształcenie na Uniwersytecie Wiedeńskim, następnie kontynuował studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Studia ukończył w 1867 roku, ale z powodu zapalenia płuc nie mógł uzyskać tytułu magistra.
Później H. Jordan wyjechał do Niemiec, a stamtąd do Nowego Jorku, gdzie miał okazję zapoznać się ze szwedzką gimnastyką kobiet według systemu Linga, której studiowanie go fascynowało. W Stanach Zjednoczonych, a później w Anglii i Niemczech H. Jordan zajmował się położnictwem i ginekologią oraz założył szkołę dla położnych.
H. Jordan wrócił do Krakowa w 1870 roku. W tym samym czasie uzyskał stopień doktora nauk medycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie był asystentem w Klinice Ginekologii i Położnictwa. Od 1890 roku H. Jordan był profesorem, dwukrotnie pełnił też funkcję dziekana Wydziału Lekarskiego UJ.
Oprócz pracy na uczelni H. Jordan brał udział w wielu przedsięwzięciach z dziedziny medycyny: był przewodniczącym Krakowskiego Towarzystwa Lekarskiego i Ginekologicznego, stworzył Towarzystwo Opieki Zdrowia. Z jego inicjatywy w polskich szkołach uruchomiono zajęcia z gimnastyki (obecnie wychowanie fizyczne), opiekę lekarską, a na Uniwersytecie Jagiellońskim kursy wychowania fizycznego dla nauczycieli.
H. Jordan prócz pełnienia stanowisk w dziedzinie medycyny brał czynny udział w życiu społecznym i kulturalnym Krakowa: był radnym miejskim, posłem, członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, pomagał także biednej młodzieży i aktywnie wdrażał różne metody szerzenia kultury higieny wśród ludności.
Park H. Jordana w Krakowie
W 1889 roku z inicjatywy H. Jordana utworzono w Krakowie park miejski, którego współczesna nazwa to park Henryka Jordana lub park Jordana. Obecnie park należy do zabytków województwa małopolskiego. Wcześniej teren rekreacyjny znajdował się w podkrakowskiej wsi na czarnowieckich łąkach, obecnie jest to obszar miasta.
Wejście do parku zawierało drewnianą bramę z napisem: „Park miejski dr Jordana”. W parku posadzono różne drzewa, wydzielono rotundę na koncerty muzyczne, labirynty zabaw dla dzieci oraz specjalnie wyposażone place zabaw do gimnastyki.
Ciekawostką jest, że H. Jordan organizował dla dzieci wykłady i programy edukacyjne dotyczące historii Polski w parku, który nazywano na początku Ogrodem Jordanowskim. Wzorem H. Jordana te same zajęcia zaczęły się odbywać w parkach: lwowskim, tarnopolskim i warszawskim.
Również w 1900 roku w parku Jordana ustawiono popiersia znanych polskich poetów, pisarzy, działaczy publicznych i religijnych, muzyków, m.in.: Fryderyka Chopina, Piotra Skargi, Tadeusza Kościuszki, Zygmunta Krasińskiego, Jana Matejka, Adama Mickiewicza i innych. W centralnej części parku znajduje się pomnik fundatora – H. Jordana.
Park im. Henryka Jordana jest zlokalizowany przy alei Maja 3, w pobliżu Błoń Krakowskich i Stadionu Miejskiego im. Henryka Reymana. Nowoczesna powierzchnia parku liczy około 21 hektarów i obejmuje boiska do piłki nożnej i siatkówki, kort tenisowy, skatepark, place zabaw dla dzieci, ścieżki rowerowe, staw oraz punkty gastronomiczne.
Do parku można wejść bezpłatnie codziennie od godziny 6 rano do 22 wieczorem.
