Tadeusz Rutkowski jest uważany za jednego z najbardziej utytułowanych sztangistów w Polsce. W swojej karierze sportowej udało mu się zdobyć 6 medali na Igrzyskach Olimpijskich oraz Mistrzostwach Świata i Europy – podaje ikrakow.net.
Sposób na podnoszenie ciężarów
Tadeusz Rutkowski urodził się 25 kwietnia 1951 roku w Krakowie w wielodzietnej polskiej rodzinie. Tadeusz od dzieciństwa fascynował się podnoszeniem ciężarów i zawsze chciał być silny. Już w młodości Rutkowski mógł się pochwalić, że z łatwością potrafi podnieść dwa koła zawieszone na drągu i nie zamierza na tym poprzestać. Chłopak dużo trenował i cierpliwie czekał na dzień, w którym będzie mógł pokazać światu swoją supermoc.
Pomimo zamiłowania do sportu, Tadeusz wstąpił do technikum mechanicznego w swoim rodzinnym mieście. Nie przestawał jednak trenować i wkrótce jego talent w podnoszeniu ciężarów dostrzegli trenerzy klubu sportowego „Olsza Kraków”. Szczególnie pomógł mu Władysław Sokolnicki, który pokierował Tadeusza na właściwą drogę w podnoszeniu ciężarów. W tym klubie sportowym Rutkowskiego trenował także inny trener, a mianowicie „Odry Opole”.
Choć początek kariery sportowej Rutkowskiego w „Olsza Kraków” był udany, nie obyło się bez porażek. Na spotkaniu młodzieżowej reprezentacji w 1969 roku trener powiedział Tadeuszowi, że z powodu kontuzji kolana nie będzie mógł już trenować sztangi, ale ma szansę sprawdzić się w koszykówce. Wszystkie marzenia Rutkowskiego rozbiły się w jednej chwili, a on tak bardzo chciał zostać najsilniejszym człowiekiem na świecie… Trudno opisać nastrój sportowca, który stracił drogę do sukcesu.
Wtedy na ratunek Tadeuszowi przyszedł Ryszard Szewczyk, który bardzo długo namawiał chłopca do dalszej realizacji marzenia o zostaniu sławnym sztangistą. To była trudna rozmowa, ale w końcu chłopak się zgodził. Chęć zarabiania sportem zmusiła Rutkowskiego do zmiany klubu sportowego i wkrótce znalazł się w „Odra Opole” pod okiem nowego trenera Ryszarda Szewczyka, który notabene miał lwowskie korzenie. Niedługo potem Szewczykowi udało się zostać trenerem reprezentacji narodowej, więc możemy sobie wyobrazić, jakiego poziomu były treningi Tadeusza.
Pierwsze zwycięstwa Rutkowskiego w zawodach dodały mu skrzydeł, ale aby dostać się na szczyt, musiał się trochę bardziej postarać. Z każdym krokiem otwierały się przed Tadeuszem coraz większe możliwości. Musiał zmienić niejednego trenera, aby w końcu pokazać światu swoją supermoc.
Kolejnym trenerem Rutkowskiego był Bolesław Kardela. Najważniejszym jednak w karierze sztangisty był jednak trener Klemens Roguski, który pozostał z Tadeuszem aż do momentu, kiedy ten w pełni pokazał światu swój talent. Pomimo licznych zwycięstw Rutkowskiemu trudno było zdobyć tytuł najsilniejszego sztangisty świata, ponieważ zagraniczni zawodnicy byli godnymi przeciwnikami.
Sukcesy sportowe
Debiut Rutkowskiego odbył się na Mistrzostwach Świata w Hawanie w 1973 roku. Udało mu się podnieść 340,0 kg i zająć 8. miejsce. Rok później na Mistrzostwach Świata Tadeuszowi udało się zająć 6. miejsce i podnieść 350,0 kg.
W 1976 roku w Montrealu Tadeusz zajął 3. miejsce na Igrzyskach Olimpijskich w wadze ciężkiej, podnosząc 377,5 kg. W tym samym roku zajął również 3. miejsce na Mistrzostwach Świata z takim samym wynikiem.
Cztery lata później udało mu się powtórzyć swój sukces na Igrzyskach Olimpijskich w Moskwie. Ponownie zajął 3. miejsce, ale z lepszym wynikiem (407,5 kg). Zdobył także brąz na Mistrzostwach Świata w 1980 roku, co pokazuje, że Rutkowski nieustannie trenował, ale i jego przeciwnicy też nie pozostawali bezczynni.
W 1981 roku Rutkowski ponownie wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich i Mistrzostwach Świata i pomimo najlepszego wyniku (415,0 kg) zdobył także brąz w klasie nieograniczonej.
Ostatni turniej Tadeusza Rutkowskiego odbył się w 1982 roku w Lublanie, gdzie sztangista podniósł 405,0 kg. W tym samym roku podjął decyzję o zakończeniu kariery sztangisty. Choć musiał opuścić sport, spełnił swoje dziecięce marzenie, ponieważ pokazał światu swoją supermoc.